Esther’s leven in Suriname- Mijn aankomst 2002-2004
Wed, 8th April, 2009 - Posted by
Heb jij de GRATIS reisgids< voor Suriname al? Je vindt hem hier!
Pagina 1| Pagina 2| Pagina 3
Op 16 april 2002, precies 2 dagen voor mijn 23ste verjaardag, zette ik de grote stap. Om 6 uur die avond, Surinaamse tijd, zette het SLM vliegtuig me na een vlucht van 9 uur veilig op de grond, om mij voor het eerst in mijn leven kennis te laten maken met Suriname.
Nadat het geklap van mijn medepassagiers verstomd was, liet ik me door Andy van de lange trap die tegen het vliegtuig aangeplakt stond naar beneden leiden. De warmte overweldigde me en voelde als een warme deken. Daar kon ik wel aan wennen!
En de schoonheid van de natuur die me vanuit de lucht al was opgevallen, werd nu nog duidelijker zichtbaar. En ach, als het me nu niet beviel, dan kon ik altijd weer terug? Het was nog niet het einde van de wereld!
Toch staat het me nog duidelijk bij, dat ik vrijwel de hele vlucht naar Suriname huilde. De stewardessen zullen zich vast en zeker hebben afgevraagd, wat er met deze stagiaire aan de hand was, dat ze nu al bevangen was met heimwee. Natuurlijk hadden zij er geen weet van dat ik net alles had achtergelaten. Mijn veilige leventje, met de bekende straten en steden, de bakker en de dame achter de kassa. En bovenal mijn ouders, mijn broertje en de rest van mijn familie en vrienden!
De vraag; “Waar ben ik aan begonnen?”had dan ook met grote regelmaat door mijn hoofd gedenderd.
Op weg naar Paramaribo
We werden opgehaald door een vriend van Andy. De twee praatten honderduit, wat mij de kans gaf om alles eens goed in me op te nemen. Onderweg vielen vooral het vele groen, de grote vlaktes met gras en bomen en Surinaamse koeien en de kleine houten huisjes die her en der verspreid stonden op.
De rit duurde zo een anderhalf uur, maar na een half uur was het al stikdonker. Het fenomeen schemering kent men in Suriname niet. Althans niet zoals we dat in Nederland gewend zijn. Binnen 10 minuten is het stralende licht naar totale duisternis omgetoverd. Maar niet getreurd, want met de duisternis komen de prachtige geluiden. De krekels en de kikkers, die klinken als vogels.
Soms als ik aan de telefoon ben met het buitenland, geloven ze me niet als ik ze zeg dat het geen vogels zijn die ze horen, maar kikkers.
De stad- Paramaribo
(Coming soon)
Volgende…
- Bookmark :
- Digg
- del.icio.us
- Stumbleupon
- Redit it
15 Responses to “Esther’s leven in Suriname- Mijn aankomst 2002-2004”
-
Rss feed Abbonnees
-
Enthousiaste Bezoekers
Clarisse Godliep on Gratis reisgids van Suriname- Colourful Suriname, de longen van de aarde!
Esther on Top 12 Restaurants in Suriname
Albertine on Gratis reisgids van Suriname- Colourful Suriname, de longen van de aarde!
 |  |  |  |  |
Esther,
Ik genoot van jouw verhaal. Ik ben ook bevangen van Suriname en ben er nu al bijna een jaar, na 5 jaren lang , steeds op en neer te zijn geweest.
Man, kinderen en kleinkinderen, zitten in Nederland.
Ga er nu even heen, om warmte te geven en te halen, maar hoop snel terug te zijn in dit gezegende land.
Heb een Zorghotel opgezet, waar zieke mensen kunnen komen herstellen. Daarbij varen ook mensen uit Suriname mee, die geen financiële mogelijkheden. Ook de kansarme kinderen uit de buurt, zullen mee profiteren o.a. door het krijgen van gratis zwemlessen.
Te Lelydorp een lokatie voor kinderopvang en een opleiding voor kinderleidsters opgezet. Nu in de voorbereiding: een opvang voor dakloze kinderen en tienermoeders.
Succes. Lydia
Hoi Lydia,
Dank je! Wat goed al die projecten. Is dat het Zorghotel aan de Anton Dragtenweg?
Ik ben blij dat je, je ook inzet voor de constante verbetering van Suriname.
Groetjes
Esther
Hallo Esther,
Ik heb genoten van je verhaal! Ik zou graag in contact willen komen met Lydia. Zou jij haar willen vragen of je haar e-mailadres aan mij mag geven?
Alvast bedankt voor je reactie / medewerking!
Groetjes Reina
Dank je wel. Ja doe ik.
He Lydia,
Heb je werk voor me. Wil graag naar Suriname komen en wonen. En welke ervaringen heb ik nodig om jou te helpen.
Hallo allemaal. Ik ben dit jaar voor 4 weken naar Suriname geweest met mijn man en ik heb genoten.. Ik heb interesse in het zorghotel. Ik ben verpleegkundige en ben benieuwd wat er eventueel voor mij te doen is. groetjes Jeannette
Beste Esther,
Indrukwekkend jouw verhaal. Het heeft mij goed gedaan na het nieuws over de gevechten in Albina, tussen de plaatselijke bevolking en de Brazilianen. Wat een eenvoudige maar vooral duidelijke boodschap en website. Ik ben wel wijzer geworden over mijn eigen geboorte land, swiet Sranan. Het is de eerste Surinaamse info dat zo duidelijk op een website staat met de juiste vragen en antwoorden die nodig zijn. Geen ingewikkelde taal en onnodige vocabulaire woorden. Jouw website zal ik regelmatig bezoeken. Het gaat je goed.
Hoi Rick,
Thanks! Ja de rellen in Albina waren een nare verrassing tijdens de kerstdagen. Gelukkig is alles nu weer bedaard en hebben ze de Brazilianen naar de stad kunnen vervoeren door middel van het leger. Een deel is vermoedelijk ook terug naar Brazilië.
Natuurlijk zijn dit soort situaties gelukkig meer uitzondering dan regel.
Veel plezier nog met mijn site, Rick. Ik hoop dat je er in de toekomst nog veeeel meeeer uit zult halen. Dit is slechts het begin.
Groetjes
Esther
Hoi Esther,
ik heb al vijf jaar een relatie met een Surinaamse man en de laatste tijd heeft hij steeds meer zin om naar Suriname te gaan om daar te werken en te gaan wonen. Ik ben er vorig jaar geweest voor 3 weken, maar ik vind het zo moeilijk om mijn leven in Nederland op te geven, maar hoe langer ik hier in Nederland blijf en Rudy mijn vriend ook, hoe sjacherijninger hij wordt. Hij moet en zal terug, maar ik heb hier nog een goede baan en ik wil hier eerst geld sparen om er misschien later heen te gaan. Ik heb het gewoon nog te goed in Nederland, ik heb geen zin om te verkassen, maar blijft onze relatie stand houden? Ik weet het niet.
Zijn er mensen die zich in dit verhaal herkennen? Reacties svp.
Dag Josefa,
Ben jij Nederlandse? Niet dat het heel veel uitmaakt, maar dan kan ik me jouw twijfels nog beter voorstellen. Het lijkt me een moeilijke situatie. Het is begrijpelijk dat als jij een goede baan hebt, die je leuk vindt en waar je mee kan sparen, je nog niet staat te springen om direct naar Suriname te vertrekken. Suriname is een prachtig land, maar het is niet altijd een paradijs. Het is zeker van belang om er goed over na te denken, wat je wilt wanneer je hier komt wonen.
En dan natuurlijk of dat allemaal haalbaar is. De salarissen liggen hier stukken lager, behalve als je via Nederland wordt uitgezonden om hier te werken. Misschien is dat een idee om dat uit te zoeken. Zou dat de situatie veranderen voor je? Of zou je dan nog steeds twijfelen? Het kan ook zijn dat je gewoonweg denkt, voelt dat Suriname voor jou niet de plek is. Ik bedoel, niet omdat het voor mij en een heleboel anderen wel een verbetering is, moet dat voor jou ook zo zijn.
Heb je het met je partner wel eens gehad over, hoe hij het leven werkelijk ziet hier. Wat denkt hij dat hier beter is en kunnen jullie dat je veroorloven? En wat als jullie een tijdsbestek afspreken en wel alvast naar de emigratie toeleven, zodat hij minder chagrijnig wordt?
Ik hoop echt dat jullie er uitkomen.
Groetjes
Esther
Hoi Esther,
Ik ben ook bezig om terug te gaan naar Suriname, alleen het vinden van een baan gaat heel moeizaam als men al weet dat je nog in Nederland bent.
Wat ik wel jammer vind is dat er geen vacaturebank voor Suriname is. Wel leuk dat er op de site wel vacatures wordt aangeboden maar toch het is niet zoals hier in Ned. Desondanks geef ik de moed niet op en blijf het proberen.
Grtjs,
M
Hoi Merry,
Het is inderdaad makkelijker een baan te vinden in Suriname wanneer je inmiddels hier woont. Het is voor bedrijven vaak een vraag of je echt serieus genoeg bent, als je nog in het buitenland woont. Ze willen zekerheid en ze meer te regelen als het om een emigrant gaat, denk aan de werkvergunning.
Maar om de stap enigszins overbrugbaar te maken, hebben we de vacatures met regelmaat op de site gezet. Dat is de eerste stap.
Ik denk dat de beste optie is, het bekijken van de vacatures, een keuze maken, erop solliciteren en veel erachter aan zitten.
Dan een periode naar Suriname komen en bij al die bedrijven je gezicht daadwerkelijk laten zien.
We bouwen trouwens wel een databank op via het Dienstencentrum. Het is inderdaad niet zo uitgebreid als in Nederland. We doen ons best om hetgeen we nu hebben uit te breiden, voor zover de tijd en de onkosten ons het toelaten om dit te doen.
Hoop dat het je lukt een baan te vinden!
Groetjes
Esther
Hi Esther leuk om alles zo uitgebreid te lezen over jouw ervaringen vanaf dag 1 tot heden.
Ik ben een vriendin van andere Esther en ben net 3 weken weer terug vanuit Suriname. Ik ben helaas maar voor 2 weken geweest maar in die 2 weken heb ik duidelijk gezien wat ik al die jaren al voelde en wist. Ik hoor in Suriname thuis en niet hier in Nederland. Ik ben zelf halfbloed en in nederl. geboren, maar wat ik voelde toen ik aankwam op bij mijn familie ging zo diep en back to basic dat ik NU zeker weet dat ik me echt wil oriënteren om te gaan emigreren. Niet dat ik op stel en sprong zal vertrekken want ik heb hier mijn leven en gezinnetje maar binnen nu en 3 jaar zouden we (m,n partner en ik) het toch willen gaan realiseren. Het zou bij ons kunnen doordat mijn vriend zich op medische gronden kan laten afkeuren en zodra ik in Suriname zou wonen is de kans denk ik voor mij persoonlijk makkelijker om een baan te vinden, en natuurlijk weet ik dat de salarissen laag liggen van wat je gewend bent maar de innerlijke rust maakt mij gelukkiger dan de stress en ongepastheid die ik hier voel, dus al met al is de keus dan snel gemaakt toch?
Ik hou deze site in de gaten en wil je vanuit Koud en Vies grauw Amsterdam hele fijne paasdagen toewensen.
groetjes van Ellen
Hoi Ellen,
Leuke reactie! Ik moet mijn verhaal nog even af maken, want het is nog veel meer omvattend dan nu.
Ik vind het altijd leuk om te horen als er weer mensen zijn die er achter komen dat ze toch liever hier wonen.
Suriname is echt een mooi land en verdient het om positief belicht te worden, wie weet gaan mensen zich dan ook anders opstellen.
Jij ook een heel fijne paas toegewenst.
Groetjes
Esther
Hallo Esther,
Ik ben trots op jou en je man dat jullie deze stap ooit hebben durven nemen. Ik overweeg momenteel ook serieus deze stap. Alleen vraag ik mij af hoe het zit met banen in de sector beveiliging (kaderniveau). Ik wil dit jaar voor langere tijd samen met vrouw en kind naar Suriname afreizen. Ik woon in Duitsland, na 25 jaren Nederland heb ik mij nu daar gevestigd. Duitsland is een zeer mooi land met name waar wij wonen doch denk ik de laatste tijd veel aan Suriname . Ik wil al mijn opgedane ervaringen aan het land schenken. Ik weet dat het salaris veel lager is, maar dat is voor ons geen pre. Het gaat met name bij ons erom om ons steentje bij te dragen aan de ontwikkeling van dit mooi land.
Ik ben blij met je site en de door jouw vertrekte info over het land. Zelf ben ik van oorsprong ook Surinamer en ben voor het laatst in 2001 geweest. Sranang mie moi kondre. Oja nog een fijne ketie kotiedag toegewenst. In elk geval nogmaals hartelijk dank voor deze site en zet ´m op.