Archive for September, 2009

Heb jij de GRATIS reisgids< voor Suriname al? Je vindt hem hier!

Een paar dagen geleden, toen ik me aanmeldde op Hyves, kwam ik tot de ontdekking dat Hyves inmiddels 5 jaar bestaat. Prachtig, heel goed gedaan van die jongens en ze hebben dan ook hun droom waargemaakt.

En wat ik eigenlijk nog mooier vind; hun idee om alle Hyvers een kans te geven hun grootste wens in te sturen met de kans om te winnen en exposure te krijgen. Wie weet wat daar allemaal uitkomt?

Lorenzo’s wens

Zo, was ik dus een aantal wensen aan het doorlezen en ik kwam echt hele ontroerende en mooie wensen tegen. Een moeilijke keus zal het zeker zijn voor de jongens van Hyves! Succes hoor, jongens! Eén van de wensen die me extra opviel, was Lorenzo’s wens voor zijn zusje.

Zijn wens luidde:

Christel met haar favoriete pop

” Ik wil me zusje naar Nederland halen die vanaf kleins af sikkelcellen heeft bij de geboorte. Dit is me zusje Christel.

Ze heeft heel veel pijn en groeit amper.
Ze woont nog in Suriname en de artsen daar kunnen niets voor haar doen.
Als ze niet nu behandeld wordt gaat ze niet ouder dan 10 jaar worden. Ze is nu 8 jaar.

Hopelijk is dit een wens die vervuld kan worden. Greets,
Lorenzo”

Ik kon het natuurlijk niet laten, hier iets mee te doen en ik e-mailde Lorenzo om nog meer over Christel te weten te komen. Ook zocht ik naar meer informatie over Sikkelcellen op het Internet met het gevolg dat we weer een paar nieuwe contacten hebben gevonden voor het meisje! Zoals de Oscar vereniging die zich in Suriname gaat inzetten voor een patiëntenvereniging voor sikkelcelanemie patiënten.

Hoe kan je Christel verder helpen?

1. Schrijf een berichtje op de blog van Lorenzo op Hyves.
2. Je kan Christel helpen door 1 euro of meer naar keuze te doneren, dat kan hieronder via paypal. Wil je liever een bankoverschrijving doen? Stuur dan een mailtje naar Lorenzo voor het bankrekeningnummer.
   

Lorenzo over Christel

” Christel is de jongste van ons gezin van 4 kinderen en wordt dit jaar 8 jaar. Ze doet het heel goed op school en maakt indruk met haar intelligentie ondanks dat ze vele dagen op school moet missen.

Christel speelt graag om het huis met de buurkinderen maar moet altijd rekening houden met haar ziekte. Wanneer ze te druk speelt, is de tol die zij daarvoor betaald vaak hoog.

Christel krijgt aanvallen wanneer haar weerstand verminderd is. Op dit moment blijft haar groei behoorlijk achter en heeft ze heel vaak pijn in haar buik, haar mild is vergroot en vooral haar heupgewrichten zijn al aangetast.

Ook zou Christel graag eens willen zwemmen in de Surinamerivier, maar omdat dit standaard zorgt voor pijnaanvallen, weerhoudt onze moeder haar ervan. Toch is ze altijd een vreselijk vrolijk meisje, dat lekker kan kletsen en dat vind ik zo knap van haar.

Het geld dat ik wil ophalen met mijn wens is in eerste instantie bedoelt voor de reis naar Nederland (Eventueel ook voor mijn moeder, omdat mijn zusje nog zo klein is en niet alleen kan reizen. Ook durft ze niet zonder onze moeder te zijn tijdens aanvallen)

Via vrienden van mijn schoonfamile kan ik misschien in contact komen met een kinderarts in het AMC, die we kunnen vragen het onderzoek te coördineren.

Wat ik graag voor Christel zou willen is dat zij in Nederland op de kinderafdeling van het AMC wordt onderzocht door een specialistisch team, zodat ze een optimale behandeling kan krijgen. Deze behandeling moet snel gebeuren door een multidisciplinair kinderteam. Dit is niet in Suriname te vinden. Ook behandelen ze op dit moment in Suriname alleen de pijn, maar niet de oorzaak zelf. Daarom wil ik haar graag in Nederland, onder andere door bloedtransfusie, laten behandelen.

Vroeger was het voor mensen uit Suriname mogelijk om naar Nederland te komen voor medische behandeling, maar dat is niet meer zo. Ik ben aan het onderzoeken in hoeverre artsen vanwege humanitaire redenen Christel zouden willen helpen.”

Wat is Sikkelcel Anemie?

Sikkelcel anemie is een erfelijke ziekte die vooral voorkomt bij gekleurde mensen. Bij deze ziekte zijn de rode bloedcellen vervormt (cikkelvormig)

Hierdoor kan het bloed gaan klonteren en op verschillende plaatsen in het lichaam vastlopen. Deze verstoppingen veroorzaken pijn en tasten gewrichten en organen aan.

Door de vele aanvallen heeft de patiënt meer kans om een herseninfarct en/of hartinfarct te krijgen.

Wil je Christel iets zeggen?

Het leek me een goed idee om Christel in contact te brengen met kinderen die ook onder deze vervelende ziekte lijden. Wil je Christel schrijven of e-mailen?

Schrijf dan een brief naar Christel Mahala, Tourtonnelaan 67 in Paramaribo  of e-mail naar dit adres

De agent keek me streng aan en zwaaide het zoetroze rijbewijs heen en weer alsof het één of ander slecht bedrukte flyer was. Ik probeerde zo vriendelijk en ontspannen mogelijk terug te kijken en hoopte maar dat hij het document niet opeens, per ongeluk zou loslaten.

Niets bleek te helpen; het onvermijdelijke geschiedde.

“Dat kost u dan 750 srd. Aan bureau Keizerstraat te betalen. “

Ik slikte en hoopte dat ik het misschien net even verkeerd had verstaan. 75 Surinaamse dollar leek me best schappelijk voor mijn vergrijp?

“En zorgt u voor een geldig rijbewijs, met dit rijbewijs mag u niet meer rijden. Heeft u iemand die u kan komen ophalen? “

Tja…

Nadat ik bekomen was van de ergste schrik, haastte ik me ( inderdaad; in mijn auto….) snel op weg, om een rijtoestemmingsbewijs te bemachtigen.

Stap 1 : Betalen bij ministerie van Openbare Werken.

Als ik snel was kon ik nog terecht bij de kassa van het ministerie van Openbare Werken. De kassa zou om 1 uur sluiten, dus reed ik richting het van Essed stadion aan de Jagernath Lachmonstraat.

Een vriendelijke heer wees me de weg richting de kassa. Ik betaalde de 150 verschuldigde Surinaamse dollars en toonde mijn rijbewijs en paspoort. In ruil voor het geld retourneerde ze me een roze kwitantie met het bedrag en het doel erop. Zo dat was geklaard! Op naar stap 2.

Stap 2 : Korps politie Suriname - bureau Nieuwe Haven

Weer in mijn auto ( oeps…) reed ik richting politie bureau ” Nieuwe Haven”. Hier moet men zich eveneens aanmelden voor het afnemen van het Surinaamse rijexamen. Bij het bureau aangekomen ging ik op zoek naar het juiste loket. Ik had drie opties.

Boven de loketten stond een kleine uitleg en het werd me snel duidelijk dat ik het eerste loket moest hebben. Het laatste loket was voor te betalen boetes, het tweede voor het afhalen van documenten en het eerste voor zaken als het aanvragen van een internationaal rijbewijs, het aanvragen van een rijtoestemmingsbewijs en het verlengen van de diversen rijbewijzen.

Toen ik aan de beurt was, wat overigens vrij vlot was, schoof ik de kwitantie onder de glazen ruit door.

” Uw paspoort alstublieft? ”

De hindoestaanse vrouw controleerde de stempels in mijn paspoort en checkte of ik daadwerkelijk een geldige verblijfsvergunning had of anders een geldig toeristenvisum.

“Prima! “; zei ze vriendelijk glimlachend,” u kunt over 2 dagen tussen 12 en half 2 ’s middags terugkomen en uw rijbewijs in ontvangst nemen.” Onderwijl schoof ze me een rechthoekig wit velletje papier toe met de datum en tijd van afgifte erop. Zo dat was gepiept!

Stap 3: Ophalen van rijtoestemmingsrijbewijs- bureau Nieuwe Haven

Precies 2 dagen later om 1 uur ’s middags bevond ik me weer in de rij. Ditmaal die achter het derde loket. Met enkel 2 wachtenden voor me, verliep alles vlot. En ja hoor, toen ik voor het raampje stond en mijn velletje papier afgaf, kreeg ik het gewilde witte boekje!

Een jaar geldig is mijn nieuwe rijbewijs en ieder volgend jaar zal ik 100 srd moeten betalen voor het vernieuwen dit broodnodige boekje.

Vanaf nu zijn ik, mijn zoetroze Nederlandse rijbewijs en mijn rijtoestemmingsbewijs onafscheidelijk!

Samenvatting:

Ministerie van Openbare Werken (Jagernath Lachmonstraat) voor 13.00 uur ’s middags; betalen 150 srd en vertoning paspoort en rijbewijs.

Bureau Nieuwe Haven (Havenlaan) voor 14.00 uur ’s middags; inleveren kwitantie en controle paspoort met verblijfsvergunning of visum.

Bureau Nieuwe Haven (Havenlaan) voor 13.30 uur ’s middags; ophalen toestemmingsrijbewijs en afgifte velletje papier met gegevens.

Toen ik net in Suriname was, durfde ik geen auto te rijden. Het leek me doodeng. Het verkeer zag er in mijn ogen erg chaotisch uit en iedereen reed daarnaast ook nog eens LINKS! ( Een overblijfsel van de Engelse koloniale tijd?)

Zo bleef ik het eerste jaar een gepassioneerd bijrijder, met het gevolg dat ik heel afhankelijk was.  In Suriname is dat eigenlijk lastig. Een auto is een must als je makkelijk van de ene naar de andere plek in Paramaribo wilt komen. Je kunt natuurlijk ook de bus pakken of als de enkele waaghals een fiets nemen, maar dat is niet echt aan te raden in die hete zon.

Na een jaar besloot ik toch de stap te nemen en de stad eens te verkennen in onze Toyota Camry, die we toen hadden. Op die manier leerde ik eindelijk de straten van Paramaribo kennen. Wist ik tenminste waar die Gravenstraat was, waar iedereen het altijd over had. ( Nu de Henck Arronstraat by the way)

Tevens kwam ik er snel achter dat er maar al te veel straten eenrichtingsverkeer zijn! Wat me een hoop getoeter van mijn nieuwe landgenoten en een gratis mini cursus “vloeken in Sranan tongo ” opleverde.

Sowieso waren de nieuwe verkeersregels een fenomeen. Mensen geven elkaar in Suriname een “Brik” of (liever gezegd) vaak juist niet!

Verkeersregel 1:Wanneer je een kruising wilt oversteken en er is geen stoplicht, knipper je bijvoorbeeld even met je lichten. Met een beetje geluk, krijg je een brik en rij je even later vrolijk verder.

Jaren lang ging dat prima zo met mijn Nederlandse rijbewijs op de weg, totdat ik laatst geconfronteerd werd met een agent die me een boete van maar liefst 750 srd (ongeveer 200 euro) wilde voorschotelen. Oei… Dat deed best pijn.

Rijtoestemmingsbewijs Suriname

Sinds kort is iedereen, ook de toerist, die in Suriname verblijft en autorijdt verplicht rond te rijden met een geldig buitenlands rijbewijs en een internationaal rijbewijs of een rijtoestemmingsbewijs.

Een internationaal rijbewijs kan je in Nederland halen bij onder andere de ANWB. Tot maximaal 3 maanden mag je volstaan met een internationaal rijbewijs, daarna is een rijtoestemmingsbewijs verplicht.

Het rijtoestemmingsbewijs kost 150 srd (ongeveer 35 euro)en binnen 2 à 3 dagen was ik de trotse bezitter van het kleine boekje.

Lees hier verder de procedure die ik doorliep voor de aanvraag van dit rijtoestemmingsbewijs.

Wie? “Little Paradise”

Wat? Botanische tuin en culinair paradijsje.

Waar? Richting Domburg, bij Boxel.

Kosten? Botanische tuin vrijwillige bijdrage; culinaire tour 46 euro

Ergens langs de route richting de plaatjes Domburg en Boxel ligt een idyllisch plekje verscholen. Een idyllisch plekje met een passende naam; “Little Paradise.”

Over de zandweg, ongeveer 300 meter naar binnen, ligt het in Caribische sferen rood en blauw geschilderde huis van de familie Kuiper.

Wat een rustgevende plek! Het geluid van het windmobiel dat zachtjes tinkelt op de achtergrond en de Boeddha die op zijn eigen rots altaartje zit te mediteren.

We krijgen een warm welkom van de gastheer en -vrouw en zien tot onze verbazing dat zelfs onze namen sierlijk op een bord zijn gepend. “Welkom Esther & Esther!”

We bewonderen het huis van de familie. Erik, onze gastheer, begint zijn verhaal en rondleiding door de prachtige, door hem zelf aangelegde Botanische tuin.

Hoe hij aan al deze planten en kennis is gekomen?

“Al de planten heb ik door de jaren heen bij elkaar gespaard. Sommige heb ik geruild voor andere plantjes, andere heb ik van een klein stekje groot zien groeien! Mijn kennis heb ik opgedaan door te luisteren naar ouderen. Ouderen die veel wisten over de geneeskrachtige werking van planten, liefde ervoor koesterde en hun kennis maar al te graag door wilde geven.”

De Botanische tuin

De rondleiding brengt ons over fraai aangelegde paden, langs diverse planten, fruitbomen, bloemen en zelfs dieren. De kleuren en diversiteit zijn onvoorstelbaar. Natuurlijk komen we de “Faya Lobi” ( vurige liefde) tegen, de nationale bloem van Suriname. “De Palulu“, allerlei soorten kokospalmen en bacoven ( bananen) bomen zijn er eveneens te vinden. Er staan maar liefst 7 verschillende bacoven soorten. Eén van mijn favorieten is de Bamboe plant.

Terwijl een kolibrie langs onze hoofden zoemt, laat Erik ons het zachtste en hardste blad van Suriname voelen. Het hardste blad, “de Petria”, is werkelijk keihard en het zachtste blad, “de Wenteltrap Ginger” voelt niet alleen aan als fluweel, maar draagt daarnaast prachtige witte bloemen.

Geneeskrachtige planten

Suriname heeft talloze planten die goed van pas kunnen komen. Ze worden gebruikt door o.a de Inheemsen om draagtassen van te maken of zelfs voor dakbedekking, voor hun huizen.

Andere planten kunnen diverse kwalen verzachten, vertelt Erik enthousiast verder. De fruitbomen, “de tamarinde” en “de zuurzak”, hebben beiden een geneeskrachtige werking.

De tamarinde

De tamarinde werkt bloedzuiverend en er zijn verhalen bekend van baby’s die van hun eczeem afkwamen door 2 weken lang te baden in een bad van thee van tamarinde.

De zuurzak

De zuurzak vrucht is goed als aanvulling voor bijvoorbeeld vegetariërs. De vrucht bevat veel B12. Daarnaast zorgt hij voor het aanmaken van bloed en is heel goed voor het zenuwgestel. Eet smakelijk!

We lopen verder langs de fruitbomen, de citrus, de sinaasappel, mandarijnen, citroenen en grapefruit. Niets ontbreekt in de Botanische tuin.

De hele sfeer, de kleurrijke bloemen (en vooral de voor mij onweerstaanbare lelie) en dieren geven me echt een gelukzalig gevoel, als we teruglopen naar het huis om van een wijntje te genieten.

Culinaire tour

Je kunt bij de Botanische tuin “Little Paradise” niet alleen genieten van al het moois, je kunt er ook dineren en leren koken! Er zijn twee menu’s die gekookt worden, het één is Javaans en het tweede Ayurvedisch. Ayurvedisch koken komt voort uit de Ayurvedische denkwijze.

Nadat je zelf de hele maaltijd hebt bereid, ga je gezellig met je medecursisten aan een net gedekte tafel. Genieten van heerlijk eten, in een perfecte atmosfeer.

Hier kun je een 360 Panorama foto van de Botanische tuin bekijken!

Het is zover! De vakantietijd is aangebroken in Suriname. Iedereen trekt eropuit om te gaan zwemmen. Zeker nu het zo ontzettend heet is vanwege het El Nino fenomeen! Lekker genieten van de verkoeling van de Surinaamse kreken of rivieren of gewoon het zwembad is niet alleen verfrissend, maar ook reuze gezellig!

Het water van Suriname

Suriname is een land met veel water. Rivieren, kreken, het Stuwmeer, Sula’s en watervallen. En door het regenwoud en de Amazone rivier is het water op veel plekken donker van kleur. Dat klinkt misschien niet zo aantrekkelijk, maar het water is wel degelijk schoon en het is zelfs helder als je het van dichtbij bekijkt en door je vingers laat glijden.

Neem nu bijvoorbeeld de Colakreek, die zelfs vernoemd is naar het kreekwater dat werkelijk de kleur van cola lijkt te hebben. Heel apart, maar ook verraderlijk. Kunnen zwemmen is dan ook geen overbodige luxe in Suriname.

Zwemlessen in Suriname

Mijn dochter, Zora, is inmiddels alweer 4 jaar en het werd dus hoog tijd dat zij eens ging leren zwemmen.  Niet dat ze het nog helemaal niet kon, kinderen in Suriname zijn veel en vaak in het water, dus ze leren spelenderwijs en van kleins af aan al goed aan water wennen.

Ik besloot een zwemschool te zoeken en kwam erachter dat er best veel opties zijn. Maar ondanks de vele opties, zijn de plekken toch wel schaars. Zeker in de vakantie zitten ze gewoonweg VOL.

Het leuke was dat ik dus al een tijdje een plek zocht voor haar, toen ik opeens een auto voor me zag rijden met het telefoonnummer van “De Spetter” erop. Vlug toetste ik het in en de afspraak was snel gemaakt. Lekker dichtbij huis, aan de ringweg.

Om 5 uur ’s middags begonnen de lessen van juf Esmeralda en Oma Riek. Op een speelse manier werd haar uitgelegd dat ze haar benen als een visje, vlinder en potlood moest houden. Of gewoon lekker trappelen met spetterbenen.

Vanaf de eerste dag was het dolle pret. Zelfs de moeilijke en engere opdrachten waren een uitdaging. Ringetje duiken, onder poortje door zwemmen en semi duiken. Ik vond de lessen vrijwel net zo leuk als zij. In september mag ze zelfs al voor haar “todobere ” diploma! (Paddenbuik ?)

Mijn complimenten voor de zwemlessen van “De Spetter” met juf Esmeralda, juf Susan en oma Riek.

Bedrijf: De Spetter - email: aqua_es2006@yahoo.com- telefoonnummer: (+597)08672569

Kosten: 110 srd per maand, (ongeveer 30 euro)

Officieel (internationaal) zwemdiploma: Ja.

Duur: half uur per keer, 2 keer per week of privélessen.

Diploma:

• A & B niveau
• Todobere
• Zwemvaardigheidniveau’s

Bekijk in de video een zwemles van Zora: