Reizen in Suriname

Heb jij de GRATIS reisgids< voor Suriname al? Je vindt hem hier!

Een paar maanden geleden kreeg ik een email van iemand die fietsend met zijn partner door Suriname wilde trekken. Nu zijn er natuurlijk wel meer mensen die het leuk vinden om fietstochtjes in de omgeving van Paramaribo te maken.

Dat was op zich niet zo bijzonder… Maar op de fiets richting het binnenland of helemaal naar Nickerie(240 km)?…. Dat veranderde de zaak!

Nu, alweer een tijd later, mailde hij me weer. Zij, Leo Bonje en zijn partner Corry, waren net terug uit Suriname en hadden ongelofelijk genoten van hun twee weken durende, actieve fietsvakantie.

En geloof me of niet, zijn partner en hij (beiden de 60 al gepasseerd) hebben in totaal rond de 800 kilometer fietsend door Suriname erop zitten. Petje af, zou ik zo zeggen. Daar heb ik groot respect voor!

Op de fiets door Suriname

De eerste dag reden we een eigen fietstour in Paramaribo. In het centrum was het chaotisch maar daarbuiten (in een straal van 7 km) was het goed fietsen!

Naar Nickerie op de fiets

Onze eerste etappe begonnen we op een zondagmorgen vanuit Paramaribo via de Kwattaweg richting Groningen. Er is op zondag minder verkeer en daarom prettig fietsen. Andere dagen is de route via Uitkijk waarschijnlijk een betere keuze.

De terugweg hebben we met een taxibusje gedaan, omdat we geen nieuwe indrukken verwachtten als we wel terug zouden fietsen.  Dat was helemaal geen probleem. De busjes wachten totdat ze bijna vol zijn en voor de ruimte, die de fietsen in beslag nemen( 4 zitplaatsen op de achterste rij), moesten we natuurlijk wel betalen.

Na overnachtingen in de plaatsjes Groningen, Totness en Wageningen zijn we naar Nieuw Nickerie doorgefietst en hebben daar het stadje en omgeving bekeken door met onze fietsen een fietstochtje te maken naar de Back Track oversteek. In Nickerie hebben we ook overnacht.

Commewijne op de fiets

Toen we terug waren in Paramaribo, zijn we direct de Surinamerivier overgevaren en fietsten we naar Tamanredjo, waar 6 kilometer buiten het dorp een hotel is. We besloten hier een extra nacht te blijven. Uitgeslapen en na een prima ontbijt vervolgden we onze rit met een rondje van 75 kilometer door Commewijne. We kwamen langs de plantages Peperpot en Marienburg en deden Alkmaar aan.

Ons oorspronkelijke plan om naar Albina te fietsen, hebben we verlaten en in plaats daarvan zijn we de volgende dag weer naar Paramaribo terug gefietst en direct doorgegaan naar White Beach, dat is naar het zuiden aan de Surinamerivier.

Over de Afobakaweg naar het Stuwmeer

Voor ons geluk, is de Afobakaweg, die richting het zuiden loopt, sinds november 2009 geheel geasfalteerd! Zo konden we dus na White Beach via Paranam naar het resort Bergendal fietsen.

Onze volgende etappe was over de Afobakaweg richting het resort Overbridge.

De volgende dag, na ongeveer 30 kilometer op de pedalen, kwamen we in het boslandcreoolse dorp Brokopondo aan. Hier konden we overnachten in de staatslogeerinrichting. We hadden nog voldoende tijd over om diezelfde dagzonder bagage naar Afobaka te fietsen om daar de stuwdam en het van Blommensteinmeer te bekijken. Daarna moesten we natuurlijk wel weer terug naar Brokopondo. Een bijzondere ervaring was het wel, het overnachten in de staatslogeerinrichting.

Einde in zicht

Er resteerden daarna niet veel dagen meer en we kozen ervoor om naar Lelydorp te fietsen via Onverwacht, waar het oude treintje staat.
Onze laatste fietsdag brak aan en via Onverwacht en het plaatsje Domburg (een kleine omweg dus! maar wel heerlijk rustig) kwamen we voor de laatste keer terug bij ons startpunt Paramaribo.

Nog even een paar vragen aan dit dappere stel!

Zo nieuwsgierig als ik ben, kon ik het toch niet laten nog een paar vragen te stellen:

Hoe kwamen jullie op het idee om te gaan fietsen door Suriname?

“Wij doen al jaren een paar fietsvakanties per jaar door Europa, maar in de winter gaan we altijd wat verder naar het zuiden vanwege de temperatuur. Rond de Middellandse zee is het goed fietsen in de winter maar daar konden we geen nieuwe bestemmingen meer vinden. Suriname hebben we gekozen omdat mijn partner veel interesse voor dit land heeft.  Verder zijn de condities voor ons goed: het weer is voortreffelijk in februari en maart, de geasfalteerde wegen zijn redelijk vlak.”

Was het niet véééél te heet om te fietsen?

“Dat viel reuze mee. In de periode dat wij fietsten; eind februari en begin maart, was er over het algemeen veel bewolking en is het fietsen goed te doen. Meestal waren we om 13:00 uur weer in een plaats waar we konden overnachten. “

Hadden jullie wel een veilig gevoel over de wegen? Suriname heeft een heel hoog aantal dodelijke ongevallen op de weg.

“Buiten groot Paramaribo waren de wegen heel rustig en goed te fietsen. Voor fietsers en(vracht)auto’s is er dan voldoende ruimte om te passeren. Veel onveiligheid heb ik niet ervaren en dat komt mede door onze ervaring met het fietsen en er zijn landen waar het veel traumatischer is!

Het links rijden, voorrang verlenen en de verkeerde kant opkijken als je wilt oversteken zijn de eerste dagen een risico maar als dat in alle rust gebeurt gaat het prima.”

Welk deel van jullie route vonden jullie het mooist, leukst of spannendst?

“Het leukste stuk vond ik de weg naar Nieuw Nickerie. Vanuit Paramaribo de stad uit fietsen en dan de  overgang naar het landelijk gebied. In vier dagen zie je de verschillende Surinaamse culturen en landschappen. (Saramacca, Coronie en Nickerie).

De weg van Paramaribo naar Tamanredjo was de slechtste weg, dat is dan wat irritant, maar goed te doen. Echter daarna wordt naar mijn informatie de weg nog veel slechter.

Hoeveel kilometer fietsten jullie per dag, 800 kilometer is niet niks!?

Als we een lange etappe voor de boeg hadden stonden we al om 6 uur op en zaten we stipt om 7 uur op de fiets, dan is het ook licht. (Groningen naar Totness was 105 km) Met een gemiddelde van 15 km per uur waren we om 14:00 uur weer op de eind bestemming.
De meeste dagafstanden lagen tussen 50 en 70 km.

Hadden jullie speciale fietsen gehuurd voor de trip?

Nee hoor! We hadden onze eigen fietsen meegenomen! Er zijn geen speciale fietsen nodig voor de trip die wij hebben gedaan. Het gebied is vrij vlak alleen bij Brokopondo in de omgeving was er een korte stijging van 1 kilometer van rond de 6 %.

Dank jullie wel, Leo en Corry voor jullie leuke verhaal.

Op het idee gebracht door het avontuur van Leo en Corry? Wil je fietsend door Suriname?  Fiets-Fun regelt fietsvakanties door Suriname. In Suriname zelf kun je fietsen huren bij Fietsen in Suriname.

Ik kan me de waslijst met to do’s op mijn ijskast nog goed herinneren. Dé eerste keer naar Suriname. Ik was zo enthousiast; ik zou naar een ver en onbekend land vertrekken!

9 uren vliegen met tegenwind en 8 zonder, over díe oceaan. Het zeurende stemmetje in mijn hoofd dat telkens herhaalde: ” Wel veel zee, hé Es? Wel VEEEL zee, hé Es?” kon mijn voorpret toch niet drukken.

Ik vroeg mijn partner honderduit over het Surinaamse ongedierte en hoe ik me tegen die muskieten, zoals hij ze altijd noemde, moest beschermen. Zou ik alert moeten zijn voor iedere muskiet die op mijn pad ( zíjn vliegroute) kwam?

De Nederlandse GGD deed het toendertijd bij me overkomen alsof het land vol epidemieën zat, met hoge besmettingskansen. Als ik het me goed herinner, moest ik zeker 4 prikken ondergaan.

Mijn emigratiedrang zou direct en finaal in de kiem gesmoord zijn, als ik ook maar enigszins angstig was geweest voor prikken.

Als souvenir kreeg ik een prachtig geel boekje mee, met daarbij een zeer, leeg gevoel in mijn portemonnee. Nu blijkt dat je in feite geen enkele vaccinatie meer nodig hebt voor Suriname! Alleen gele koorts is verplicht als je uit een land komt waar gele koorts heerst. Er worden hier wel een aantal prikken aanbevolen.

Het toeristenvisum ging vliegensvlug, ’s middags konden we het alweer ophalen. Trots keek ik er keer op keer naar. Vrijwel  net zo trots als naar de stempels, die ik later van de MP ( militaire politie) op de Zanderij luchthaven kreeg.

Daar op Zanderij, in de rij van de niet- ingezetenen, kwam ik tot de ontdekking dat ik me veel te warm had aangekleed.( ja, in die goede oude tijd, waren er nog geen airco’s zoals nu…) Mijn gedachten waren: ” De tropen? Lekker luchtige kleding een must dus! Ooo… maar nee, in het vliegtuig is het koud. En ach… ’s avonds koelt het in Suriname vast ook af? Het kan toch niet eeuwig warm blijven?” en hup daar lagen weer een paar vestjes met lange mouwen bovenop de stapel in mijn koffer.

Of was het misschien omdat ik gewoonweg niet zo goed afscheid kon nemen van mijn geliefde “Hollandse “ truitjes?

Het gekke is dat je uiteindelijk met allerlei overbodige warme kleding rondloopt te zeulen en je daarnaast constant afvraagt hoe je toch van dat zweet op je voorhoofd afkomt?

Als ode aan al die vragen, die jaren geleden in mijn hoofd rondspookte en de veel te warme kleren, presenteer ik hierbij: dé paklijst(en) voor Suriname!!

Paklijst voor Suriname, met kinderen (downloadinstructie: rechts klikken en opslaan kiezen)

Paklijst voor Suriname; volwassenen ( downloadinstructie: rechts klikken en opslaan kiezen)

Wanneer je Surinamers een beetje leert kennen, kom je er snel achter dat ze echt van lekker eten kunnen genieten! Waarschijnlijk is dat dan ook de voornaamste reden, van de grote verscheidenheid aan restaurantjes die door heel Paramaribo verspreid zijn. En daarbij zijn de populaire restaurants altijd druk.

Voor iedereen is er wel iets in de aanbieding. Chinees, Surinaams, Thaïs, Koreaans, Europees, Italiaans, Javaans, Indiaans, Japans, Afrikaans en  Caribbean. Er is bijna  geen keuken die in Suriname nog ontbreekt.

Op zoek naar een leuk restaurant om te gaan eten?

Mijn favoriete top 12 van restaurants in Suriname is:

1. Garden of Eden; Virolastraat 61;  Thaise keuken
2. Spice Quest; Nassylaan 107 ; o.a Japanse keuken
3. La Coulette; grens Frans Guyana bij Albina over per boot;  Franse keuken
4. Tapas & Wine; Kleine Waterstraat 1 ( boven ‘t Vat);  Spaanse keuken
   
5. The Log house; Anton Dragtenweg 134; Afrikaanse keuken
6. DOK 204; Anton Drachtenweg 204;  Europese keuken
7. De Waag; Waterkant 5 ; Italiaanse keuken
8. Bistro Chez mimi ; Aidastraat 21 ; Franse keuken
9. D’ Optimist ; Verl. Gemenelandsweg 200 ; Europese keuken
10. Sarinah; Verl. Gemenelandsweg 187; Indonesische keuken
11. Mix Food; Zeelandiaweg ( bij Fort Zeelandia) ; Surinaamse keuken
12. Lucky Twins ; Maretraite Mall ; Chinese keuken
    

Dat dit de favorieten zijn van meerderen, geloof ik best. Ik vind deze restaurants het leukst, op grond van ambiance en originaliteit, kwaliteit en kwantiteit van het eten, gastvriendelijkheid en de prijs/kwaliteitverhouding.

Welke restaurant vind jij het best en waarom?

Wat is nu ECHT leuk in Suriname? Wat moet je écht gezien hebben. Die vraag hoor ik heel vaak en hoewel het natuurlijk wel afhankelijk is van ieders persoonlijkheid en interesse, wil ik je mijn top 15 toch niet onthouden!

Mijn top 15 van Suriname is:

1. Galibi ( aitkanti schildpadden)

2. Corantijnrivier (richting Kabalebo per boot)

3. Awarradam (Marrons)

4. Paramaribo Zoo (geweldig voor kinderen en volwassenen)

5. Overbridge ( lekker relaxen met het gezin)

6. Stadstour Paramaribo ( geschiedenis)

7. Stuwmeer ( vissen!)

8. Dolfijnentour ( kinderen genieten van de show)

9. Plantage tour ( geschiedenis)

10. Vlindertuin (wonderbaarlijk leuk!)

11. Apetina (Indianen)

12. Botanische tuin ( prachtig mooi, leerrijk  en heerlijk eten)

13. Bigipan ( vogel, kaaimannen en muskieten)

14. Brownsberg ( prachtig uitzicht, dieren en heerlijke watervallen)

15. Canopy trail (geweldige rit door de toppen van de bomen)

Een andere must zijn de velen restaurants in Paramaribo en omstreken! Surinamers zijn dol op eten en daarom is er ook een grote verscheidenheid aan heerlijke restaurants uit alle culturen.

Hier vind je mijn top 12 van restaurants in Paramaribo en omstreken.

Veel plezier en eet smakelijk!

Wat vind/vond jij het leukst?

Dag 1 | Dag 2| Dag 3| Dag 4|

Heerlijk voel ik me altijd als ik in het bos wakker wordt. De speciale buitenlucht die je daar inademt is apart. Bibberend onder de ijskoude douche, was ik meteen wakker en paraat voor een grandioos ontbijt waar zelfs pancakes niet aan ontbraken.

Ik denk dat ik er ook bij moet vermelden dat de koks hier op Awarradam eiland zelf de broodjes bakken. Niets brood uit de stad, nee gewoon vers!

Programma van de dag

Met een kopje koffie in de hand, gaf gids (R)Bob toelichting over ons dagprogramma.
Vandaag stond eerst de boswandeling op onze planning en dat betekende: lange broek aan met sokken en dichte schoenen. We wilden toch zeker niet belaagd worden door mieren die nieuwsgierig omhoog zouden klauteren en hun smaakpapillen eens zouden testen op die verse, witte benen!

Ik zag er naar uit. Ik ben altijd dol op dieren geweest en vroeg me net af welke we tegen zouden komen onderweg toen (R)Bob me de Tarantula showde die vlakbij in een bananenplant lag te slapen.

Maar maak je geen zorgen stelde Bob ons gerust, alleen in de film van James bond zijn ze gevaarlijk.

Okopipi gifkikker

Daarna volgden de Okopipi; (pijlpuntgifkikker) en een familie felblauwe Morpho vlinders.
Op de rug van de Morpho vlinder staan, zo lijkt het, twee uilenogen zodat hij op daarmee zijn vijanden af kan schrikken.

Na een wandeling van ongeveer anderhalf uur, zouden we lekker gaan picknicken bij de sula (stroomversnelling) genaamd Peti, wat letterlijk put betekent.

Peti- een sula bij Awarradam

Peti zag er prachtig uit. Het deed mij denken aan een soort hoefijzervorm. Ik stelde me voor hoe hier jaren lang Indianen woonden en er verder niets zal zijn geweest in deze omgeving. Alleen natuur, wilde dieren en deze mensen.

Ik zag het duidelijk voor me: De Indianen die de gevluchte slaven leerden om te overleven in deze rimboe en hoe de twee volken gebroederlijk naast elkaar leefden.

In de rotsen waren slijpsporen van de Indianen te zien.

Slijpsporen van indianen

Op de rotsen bij het water zaten een paar blauwkopreigers geconcentreerd te vissen. Hier is de jungle op z’n best!

Gelukkig voor hen dat het hier geen sportviswedstrijd betrof! Aan de gigantische Anyumara’s ( grootste roofvis van Suriname) te zien die uit de netten van de lokale vissers kwamen die avond, zouden de reigers roemloos verloren hebben.

De natuurlijke douche

We genoten van de sula’s en vooral van “de natuurlijke douche”; een gat in de rotsen waar je helemaal in kan kruipen, zodat je helemaal overspoeld wordt met water. Geloof me dat het water echt hard stroomt hier, je voelt de kracht op je lichaam! (Ik was bijna mijn bikini kwijt… ja, ja hilarisch…)

Heri heri

Onze lunch werd aan de oever geserveerd. Heri heri deze keer, wat letterlijk heel – heel betekent. Bob vertelde dat dit gerecht zo heet omdat vroeger de aardvruchten (waar het gerecht uit bestaat, samen met de zoute vis) helemaal heel werden opgediend. Zelfs het gezuiverde rivierwater smaakte me goed.

Na de lunch vertrok een groep richting een nabijgelegen dorpje, waar slechts 3 families wonen. De families waren op dat moment niet aanwezig in hun dorp en het lag er een beetje verlaten bij.

Er was een baby’tje geboren en de toestand van het kindje was helaas niet om over naar huis te schrijven, zodat de bevolking vertrokken was naar Kayana, waar de dichtstbijzijnde poli is.

Binnenlands dorpje in Suriname

We konden daardoor wel een paar foto´s maken, wat in feite niet vaak wordt toegestaan door de binnenlandbewoners. Je moet dan ook echt toestemming krijgen voor het maken van een foto.

Eigenlijk wel logisch, ik zou ook niet door vreemden in mijn onderbroek bij de badkamerdeur gefotografeerd willen worden. En de rivier is voor de meeste bewoners hun badkamer.

‘s Avonds keken een paar van de gasten naar een nieuwe slideshow over het de volgende dag te bezoeken kostgrondje. Samen met Es zat ik met een wijntje achter de laptop om alle mooie panorama’s te bekijken die we voor onze kalender op deze schitterende locatie geschoten hadden.

Dag 1 | Dag 2| Dag 3| Dag 4